Nataraj

MEDYTACJA NATARAJ

Nataraj to taniec jako totalna medytacja. Składa się z trzech części trwających łącznie
65 minut.
Część pierwsza - 40 minut
Z zamkniętymi oczami tańcz jak opętany. Niech twoja nieświadomość zawładnie
całkowicie. Nie kontroluj swoich ruchów, ani nie bądź świadkiem tego, co się dzieje.
Bądź jedynie totalnie w tańcu.
Część druga - 20 minut
Z zamkniętymi oczami natychmiast się połóż. Bądź w ciszy, nieruchomy.
Część trzecia - 5 minut
Tańcz celebrując i ciesz się tym.
Zapomnij o tańczącym, centrum ego; stan się tańcem. To jest medytacja. Tańcz tak
głęboko, aż zapomnisz zupełnie, ze to ty tańczysz, i zaczniesz czuć, ze jesteś tańcem.
Ten podział musi zniknąć - wtedy staje się to medytacja. Jeżeli ten podział pozostanie,
będzie to ćwiczenie - dobre, zdrowe, ale nie można o nim powiedzieć, żeby to było coś
duchowego. Jest to tylko zwyczajny taniec. Taniec sam w sobie jest dobry - jako taki jest
dobry. Potem będziesz czuć się świeżo, młodo. Ale nie jest to jeszcze medytacja.
Tańczący musi zniknąć, aż pozostanie tylko taniec.
Jeśli nie wykorzystasz zwyczajnego życia jako medytacji, twoja medytacja musi stać się
czymś w rodzaju ucieczki.
Co wiec robić? Bądź totalnie w tańcu, bo ten podział może istnieć tylko wtedy, gdy
nie jesteś w nim totalnie. Jeżeli staniesz z boku i będziesz patrzył na własny taniec,
podział pozostanie - ty jesteś tańczącym, i to ty tańczysz. Wtedy tańczenie jest tylko
czynem, czymś, co robisz; nie jest to twoje istnienie. Zaangażuj się wiec totalnie; roztop
się w tańcu. Nie stój z boku, nie bądź obserwatorem. Weź udział!
Niech taniec płynie własną droga - nie wymuszaj go. Raczej idź za nim, pozwól mu
zaistnieć. Nie jest to działanie, ale zdarzenie, które następuje. Pozostań w nastroju
świętowania. Nie robisz nic takiego poważnego; ot, bawisz się, bawisz się swoją energią
życiową, bawisz się swoją bioenergią, pozwalając jej na taki ruch, jakiego ona chce. Tak,
jak wiejący wiatr i płynąca rzeka - i ty płyniesz i wiejesz. Poczuj to.
I baw się. Zawsze pamiętaj te słowa - baw się. Przy mnie są one podstawą. W tym
kraju, to, co stworzył Bóg, nazywamy leela - zabawa Boga. Bóg nie stworzył tego świata;
jest to jego zabawa.